Kiermasz Wielkanocny

Dzisiaj mieliśmy wrażenie że zima do nas wróciła. Dzieci czekały od dawna na ten dzień. Przygotowywały ozdoby świąteczne w domach i bardzo chciały pomóc w ich sprzedawaniu. Niestety pogoda była taka paskudna, że nie pomagały zimowe kurtki, ciepłe czapki i rękawiczki. Dzieci zostały w domku a mamy przebierając nogami i ogrzewając się ciepłym napojem zachęcały do kupowania różności... Zebraliśmy 300zł Pieniądze zostaną rano wpłacone na konto Towarzystwa Przyjaciół Dzieci na realizację projektu z cyklu " A ja też mam talent..."  -  "Zamki polskie oczami niepełnosprawnego dziecka" Finał projektu i wystawa będą dopiero w październiku a przed nami jeszcze kilka kiermaszy...mam nadzieję, że uda nam się zakupić dla wszystkich dzieci wspaniałe nagrody za udzial w warsztatach:)

Kino...

Własnie wróciłyśmy z kina. Wybrałyśmy się tam wspólnie z dziećmi ze świetlicy socjoterapeutycznej na film/bajkę pt. "Cyrk" Monika jechała bardzo przejęta bo nie często wychodzimy na takie wydarzenia ... wróciła podekscytowana. Może nie samą bajką co ogólnie wyjściem z domu do kina i całą towarzysząca temu atmosferą... a teraz śmieje się z mnie na każdym kroku bo ja wróciłam "wyspana" :) Dobrze, że mnie pilnowała przez cały sans :) Mogę chodzić do kina...przynajmniej odpocznę legalnie w ciągu dnia:)

Spotkanie z koleżankami

Monika uwielbia spotkania z rówieśnikami. Wspólne gry, czytanie gazet, przeglądanie internetu i ploteczki... Może jeszcze troche i dodamy do tej listy wspólne spacerki:)

Na zdjęciu Dominika i Wiktoria. Odwiedziają Monikę już od 3 lat w miarę wolnego czasu. Starają się być raz w tygodniu... Monia bardzo ceni tę przyjaźń. Dziewczyny mają stały kontakt przez internet więc bardzo często ze sobą piszą:)

Monika odkrywa do czego służą nogi:)

W ostatnich tygodniach ćwiczenie ruchowe odbywają się codziennie... 5 razy w tygodniu. Ta systematyczność przynosi juz pierwsze zaskakujące efekty. Sądzę, że zmiany są nie tyle fizyczne (chociaż z całą pewnością Monika jest nieco silniejsza) co psychiczne. Oto moja córcia zaczyna wierzyć w siebie i swoje możliwości :) Pan Piotr skupia się w tej chwili głównie na pionizowaniu i nauce chodu... są to męczące ćwiczenia i często gdy konczą (średnio zajęcia trwają ok 1,5 godziny) widać że oboje mają dość:) Monika jednak nigdy się nie skarży....chociaż myślę że czasem nóżki i rączki ją bolą z wysiłku... Zuch dziewczynka !

Oto pierwsze samodzielne kroku przy balkoniku

i pierwszy spacer po podwórku... równiez z samodzielnie z asekuracją p.Piotra.

Krzesełka... to punkty docelowe rozlokowane w kilku miejscach naszego podwórka.

i oto próba wejścia o wlasnych nogach bez balkonika...podjazdem w gorę ... wprost do domku:)

W Monice drzemie jeszcze wielki potencjał... podsycany pogonią za marzeniami....

Martwa natura...pierwsze próby

Prezentuję Wam pierwsze próby namalowania martwej natury... myśle że słowa są zbędne...wystarczą kolejne zdjęcia z pracy Moniki.

To zadanie przygotowane przez p. Krysię terapeutkę...

Chociaż to wygląda jak machająca rączka ... to niestety prawda jest taka, że zostałam odgoniona...bo Monika myślala...tworzyła najpierw obraz w wyobraźni:)

i ruszyła.... delikatny szkoc a zaraz później farby... Na tym etapie Monika odpływa oddając się całkowicie pracy. Teraz nic nie słyszy...niczego nie widzi...

Nie z każdej pracy Monika jest zadowolona...na szczęście koeljny obrazek można uznać za udany:)

i Monika z dumą prezentuje swoje dzieło:)

zmiana czasu ...

Poranne wstawanie po zmianie godziny nie tylko dla Moni było problemem...Tradycją jest, że rano otwieram drzwi pokoju "mojej laski" i sprawdzając czy wszystko jest dobrze (buziaczkiem) wpuszczam do pokoju pieski. One dobudzają Monikę i gdy wracam po 5-10 minutach słyszę radosne piski...Monika wstaje zawsze z uśmiechem na ustach :)
Scenariusz dzisiejszego poranka był podobny ale kiedy wróciłam do pokoju Moniki zamiast wesołej atmosfery zastałam trzy śpiące smerfy.... I uwierzcie najtrudniej było dobudzić tego wielkiego jasnego kudłatego śpiocha :)

Przygotowania świąteczne w świetlicy terapeutycznej

Raz w tygodniu Monika uczęszcza na zajęcia do Gminnej Świetlicy Socjoterapeutycznej. Tam rownież uczy się wielu ciekawych i pożytecznych rzeczy. Gdyby nie ogrom zajęć dodatkowych i codzienna rehabilitacja napewno znalazłby się drugi i trzeci dzień na pobyt w tej placowce. Ze swietlicą jesteśmy związani już od wielu lat... i uwielbiamy wszystkie pracujące tam panie:)

http://swietlica-glucholazy.pl/aktualnosci.html

W ostatnim czasie dzieci w świetlicy pochłonięte są przygotowaniami do świat... ten baranek z masy solnej został pomolowany przez Monikę (wykonala go inna osoba) Dzieci robiły rownież sliczne karteczki swiąteczne i jajka z niespodzianką - kurczakiem. Paniom gratuluję pomysłów bo zawsze są oryginalne i naprawdę rewelacyjne :)